( لابد می گویید اَه  چه قدر مطلبش  تکراری است امّـا بخوانید مطمئن  باشید هر جمله ای  که  می خوانید  به منزله ی گامی است که شما را از دیگران جلوتر می برد)

نوجوانی دور ه ای است که فرد در آن بیش از هر زمان دیگری نیاز به آموزش و راهنمایی دارد. نوجوان ضمن مشاوره با والدین خود باید در جهت شناختن خود قدم بر دارد.نوجوانی دوره ی حساس است که فرد علایق تازه می یابد، در افکار خویش تفکر می نماید ، به فراتر از اطراف خود می اندیشد وبه طئر کلی شخصیت فرد شکل می گیرد.

اغلب مردم کم رویی را با کم حرفی اشتباه می گیرند

 

در این میان معلمان و والدین نوجوان در تثبیت هویت او نقش تعیین کننده دارند.فرد در این دوره خلأ هایی در درون خویش احساس می کند که با کم رویی و انزوا سعی در پر کردن آن ها دارد.

اغلب مردم کم رویی را با کم حرفی اشتباه می گیرند امـّا در واقع کم رویی چیست؟و گوشه گیری به چه می گویند؟

گوشه گیری  عارضه ای است که باعث می شود  نوجوان به  ارتباط  با  محیط  و

افراد آن علاقه نشان ندهد و بخش اعظم اوقات خود را در تنهایی سپری کند. نوجوان کم رو از دعوا گریزان است ، به یک نفر به شدت وابسته می شود و مستعد انحراف و مشکلاتی  مانند عدم ثبات است.

این عارضه می تواند علل گوناگونی داشته باشد؛محرومیت از محبـّت اطرافیان نزدیک(خانواده)،نقص عضو یا بیماری های جسمی،اختلال در تکلم ، شکست های پی در پی و تحقیر شدن در کودکی، عدم امنیت روانی در خانه و مدرسه (آخ چی گفتی داغ دلم رو تازه کردی!!) و تنبیه،توبیخ و سرزنش های مکرر و نا بجا از این علل محسوب می شوند.

جهت پیشگیری و حتی درمان از گوشه گیری می توان به راه کار هایی همچون محبّت خانواده ، دادن احساس شخصیت به فرد منزوی،ایجاد امنیت روانی در منزل و مدرسه(غیر ممکنه!!!) ، و عدم تنبیه و توبیخ نابجای افراد اشاره نمود.

( حالا دیدید با خواندن این مطلب اگر سودی نکردید لااقل ضرری هم ندیدید!!!)